Πολλές φορές, μιλώντας για την ανεργία αναφερόμαστε μόνο σε αριθμούς, προσπαθώντας να δείξουμε πόσο αυξήθηκε, σε ποιες κατηγορίες, σε ποιες ηλικίες, σε ποιους κλάδους κλπ. Έτσι, παραβλέπουμε, πολλές φορές, ότι πίσω από τους αριθμούς και τα στατιστικά στοιχεία υπάρχουν ανθρώπινες ζωές, οι οποίες βιώνουν, εξαιτίας της ανεργίας, συγκεκριμένα ψυχο-κοινωνικά προβλήματα.

H απεργία είναι το πιο σημαντικό μέσο πίεσης των συνδικάτων για την επίτευξη των οικονομικών και θεσμικών διεκδικήσεών τους
και αντιπροσωπεύει την ικανότητα των μισθωτών να επιφέρουν δυσλειτουργίες, εφόσον διακόπτεται η εργασιακή και παραγωγική
διαδικασία, σε εκείνους από τους οποίους ζητούν την ικανοποίηση των αιτημάτων τους, δηλαδή στην εκάστοτε εξουσία είτε πολιτική (κυβέρνηση) είτε οικονομική (εργοδότες).

Με την εφαρμογή των πολιτικών δημοσιονομικής και εισοδηματικής πειθαρχίας για την αντιμετώπιση της κρίσης, οι φορείς άσκησης της οικονομικής πολιτικής υλοποιούν σχέδια μείωσης των μισθών και των εισοδημάτων ων εργαζομένων. Επιπλέον, η δέσμη των μέτρων αναφέρεται κυρίως στην ενίσχυση της ρευστότητας των οικονομιών και των επιχειρήσεων καθώς και στην συνολική απορύθμιση του συστήματος κοινωνικής προστασίας και των εργασιακών σχέσεων με την αλλαγή του συστήματος των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Η ανάπτυξη των Περιφερειών στην χώρα μας και η ενσωμάτωση στον παραγωγικό και κοινωνικό τους ιστό, της νέας τεχνολογίας, της γνώσης, της καινοτομίας και της πληροφορίας, αποτελούν βασικές προϋποθέσεις για την αναβάθμιση του αναπτυξιακού τους ρόλου και την συμβολή τους, εκτός των άλλων στην αύξηση της απασχόλησης, στην επίτευξη της πραγματικής σύγκλισης και της συμμετρικής ανάπτυξης σε περιφερειακό επίπεδο.

Η θέση των γυναικών στην αγορά εργασίας στην χώρα μας, χαρακτηρίζεται από την μικρή τους συμμετοχή στην απασχόληση
και αντίθετα από το υψηλό ποσοστό ανεργίας. Υψηλή είναι επίσης η συμμετοχή τους στους εργαζόμενους με μερική απασχόληση, στους
ανέργους αλλά και τους μη ενεργούς.

Κύριο χαρακτηριστικό της θέσης των γυναικών στην απασχόληση είναι οι κλάδοι και τα επαγγέλματα στα οποία κυρίως απασχολούνται, η θέση που έχουν στην επιχείρηση, η μορφή της εξαρτημένης εργασίας με την οποία εργάζονται και οι μικρότερες απολαβές (εισόδημα) που έχουν έναντι των ανδρών.

Η ελληνική οικονομία παρά τις θυσίες του ελληνικού λαού το 2015 θα βρίσκεται σε δυσμενέστερη δημοσιονομική θέση από αυτήν του
2009 έχοντας ένα δημόσιο χρέος μη διαχειρίσιμο και μη βιώσιμο. Η λύση στα αδιέξοδα της ελληνικής οικονομίας δεν μπορεί να είναι
τα αντιαναπτυξιακά και αντικοινωνικά μέτρα σκληρής λιτότητας που συνοδεύονται από την πολιτική χορήγησης δανείων από την Ευρωπαϊκή Ένωση προς την Ελλάδα και τις άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοια προβλήματα.

Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για την απασχόληση και την ανεργία του Β΄ τριμήνου του 2011, συνηγορούν στην διαπίστωση ότι το μέλλον της απασχόλησης και της ανεργίας στην χώρα μας παραμένει δυσοίωνο. Η ύφεση που βρίσκεται σε πλήρη ανάπτυξη στην χώρα μας προβλέπεται να είναι βαθιά και με διάρκεια κατά την οποία η ελληνική οικονομία θα απολέσει σε σημαντικό βαθμό την δυναμικότητα των παραγωγικών της δυνάμεων.

Η ύφεση, που παρατάθηκε στην Ελλάδα κατά το 2011, έχει οδηγήσει σε μεγάλη πραγματική απόκλιση του εισοδήματος ανά κάτοικο
στην Ελλάδα από τον μέσο όρο των 15 πιο προηγμένων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα οδήγησε σε απόκλιση της παραγωγικότητας της εργασίας, της αγοραστικής δύναμης του μέσου μισθού, του ποσοστού ανεργίας και άλλων κρίσιμων μεγεθών, τα οποία έχουν επιστρέψει στο επίπεδο παρελθόντων ετών, ενώ σε σύγκριση με τις αναπτυγμένες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν υποχωρήσει κατά μία δεκαετία.

Η συσσωρευτική απώλεια των 5 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας κατά μέσο όρο την περίοδο 2008-2010 στην ΕΕ-27 κατανέμεται μεταξύ των ηλικιακών ομάδων των νέων μέχρι 24 ετών και των άνω των 25 ετών. Οι ρυθμοί μείωσης της απασχόλησης των νέων στις χώρες της νότιας Ευρώπης αλλά και στην Ιρλανδία είναι εκρηκτικοί, αλλά και οι ρυθμοί μείωσης της απασχόλησης των άνω των 25 ετών σε Ιρλανδία, Ισπανία και Ελλάδα είναι επίσης κατά πολύ μεγαλύτεροι από τον μέσο όρο της Ε.

Από την έναρξη της οικονομικής κρίσης και μέχρι σήμερα, δύο χρόνια μετά, η κρίση έχει μετεξελιχθεί διεθνώς σε κρίση της πραγματικής οικονομίας (οικονομική κρίση και ύφεση) και εξελίσσεται σε κρίση ανεργίας, καθώς στα κράτη μέλη της ΕΕ-27 η απασχόληση έχει υποστεί σοβαρό πλήγμα. Παρόλο που η απώλεια θέσεων εργασίας στην ΕΕ-27 φαίνεται να περιορίζεται τα δύο τελευταία τρίμηνα του 2010 σε σχέση με το 2009, εν τούτοις η συσσωρευτική απώλεια, κατά μέσο όρο των τριμήνων, των 5 εκατομμυρίων θέσεων εργασίας στην διάρκεια της οικονομικής κρίσης σε συνδυασμό με την συσσωρευτική αύξηση των ανέργων κατά 6 εκατομμύρια δεν φαίνεται ότι θα μπορέσει να αναπληρωθεί τα επόμενα χρόνια.