Είναι κοινός τόπος πλέον ότι τα περιβαλλοντικά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από τη μη βιώσιμη διαχείριση των πόρων είναι πολύ μεγάλα. Η αβεβαιότητα των κλιματικών αλλαγών και η σύγχρονη αναγκαιότητα για περιβαλλοντική προστασία οδηγεί στον επαναπροσδιορισμό και επανασχεδιασμό των οικονομικών δραστηριοτήτων, εισάγοντας σε κάθε σύστημα αναφοράς τον παράγοντα της περιβαλλοντικής διαχείρισης.

Οι εξελίξεις του 2011 επιβεβαιώνουν και ενισχύουν τις αναλύσεις, τα συμπεράσματα της ετήσιας έκθεσης για την ελληνική οικονομία και την απασχόληση του έτους 2010 καθώς και τις προτάσεις της ΓΣΕΕ για την κατεύθυνση της οικονομικής και κοινωνικής πολιτικής που θα έπρεπε να ακολουθήσει η Ελλάδα, προκειμένου να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση της ελληνικής οικονομίας.

Στόχος της μελέτης είναι η διερεύνηση των αναπτυξιακών δυνατοτήτων του νομού Αρκαδίας. Αρχικά, εφαρμόζεται η ανάλυση εισροών-εκροών προκειμένου να εντοπιστούν οι κλάδοι «κλειδιά» και οι δυναμικοί κλάδοι της περιφέρειας Πελοποννήσου, ως προς το προϊόν και την απασχόληση. Δηλαδή, οι κλάδοι που δημιουργούν τα ισχυρότερα πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στην τοπική οικονομία και οι οποίοι μπορούν να ενισχύσουν και να διευρύνουν τις αναπτυξιακές της δυνατότητες.

Η τρέχουσα οικονομική κρίση και η φύση της ασκούμενης οικονομικής, διαρθρωτικής και δημοσιονομικής πολιτικής κατά την τελευταία διετία 2010-2011, έχουν αναδείξει το ζήτημα της ανταγωνιστικότητας και του κόστουςεργασίας με ασυνήθιστη ένταση εξαιτίας της ανατροπής σειράς δεδομένων και πάγιων ρυθμίσεων της αγοράς εργασίας.

Στο πλαίσιο αυτό, ο σκοπός της εργασίας αυτής είναι να διερευνήσει την σημασία του κόστους εργασίας για την ανταγωνιστικότητα τιμής εισάγοντας στον συλλογισμό της και την διερεύνηση των περιθωρίων κέρδους, που συμμετέχουν και αυτά στην διαμόρφωση της τιμής με την οποία τα ελληνικά προϊόντα (αγαθά και υπηρεσίες) παρουσιάζονται στην αγορά προκειμένου να ανταγωνιστούν ομοειδή προς αυτά προϊόντα.

Η οικονομική κρίση και ύφεση που πλήττει την διεθνή οικονομία και την χώρα μας έχει συνδυαστεί με την πολλαπλή επιδείνωση των μεγάλων διαρθρωτικών αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας και φέρνει στο φως, εκτός των άλλων, τη σοβαρότητα της συρρίκνωσης της απασχόλησης και του παραγωγικού ιστού της χώρας. Ενώ για μια μακρά περίοδο η διαδικασία της αποβιομηχάνισης δεν φαινόταν να προκαλεί τις ανησυχίες που θα έπρεπε στα οικονομικά επιτελεία, το ερώτημα που γεννιέται σήμερα είναι εάν η Ελλάδα θα είναι το 2020, δηλαδή σε δέκα χρόνια, μια χώρα με υπολογίσιμο βιομηχανικό και μεταποιητικό ιστό.

Η σημερινή διεθνής οικονομική κρίση και ύφεση ξεκίνησε ως κρίση ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου (χρηματοπιστωτική), μετεξελίχθηκε διεθνώς σε κρίση της πραγματικής οικονομίας (οικονομική κρίση και ύφεση) και εξελίσσεται σε κρίση απασχόλησης με την αρνητική τάση της ανεργίας η οποία διεθνώς (8,6% - 47 εκατ. άτομα στις 31 χώρες μέλη του ΟΟΣΑ, Μάιος 2010) αλλά και στην Ευρώπη και την Ελλάδα θα φθάσει κατά το 2010 και το 2011 (12% και 13,2% αντίστοιχα Ευρωπαϊκή Επιτροπή) στα υψηλότερα επίπεδα της μεταπολιτευτικής περιόδου (12%, 2010) όσο δηλαδή το 1999 και 13,2% 2011) και 12,1% 2010 και 14,3% 2011 (ΟΟΣΑ, 2010), δηλαδή στο υψηλότερο επίπεδο της τελευταίας πεντηκονταετίας.

Η δια βίου μάθηση, αφορά ένα ευρύ πλαίσιο δραστηριοτήτων και παραμέτρων οι οποίες συνθέτουν στην ουσία ένα ολόκληρο παιδευτικό και πολιτισμικό σύμπαν. Αυτό σημαίνει ότι η ανάπτυξή της αφορά στην πολύπλευρη καλλιέργεια της προσωπικότητας του πολίτη. Ταυτόχρονα όμως, δεν νοείται αποκομμένη από το οικονομικό και κοινωνικό υπόβαθρο μέσα στο οποίο υλοποιείται και αναπτύσσεται η παραγωγική και επαγγελματική δραστηριότητα.

Η υγεία αποτελεί μία από τις βασικές συνιστώσες του Κράτους - Πρόνοιας, το οποίο συνολικά και επιμέρους κατά την διάρκεια των
δύο τελευταίων δεκαετιών συγκεντρώνει τους προβληματισμούς και τις αντιπαραθέσεις για την αναδιοργάνωση και τον αναπρο-
σανατολισμός του. Ειδικότερα, στο πλαίσιο αυτών των προβληματισμών και αντιπαραθέσεων, οι απόψεις διίστανται ανάμεσα σ’ αυτές που υποστηρίζουν ότι: 

α) οι δυσλειτουργίες του δημόσιου συστήματος υγείας έχουν προκαλέσει αύξηση του κόστους λειτουργίας του και ως εκ τούτου
προτείνουν τον περιορισμό και τον έλεγχο των δημόσιων δαπανών υγείας, σε συνδυασμό με την εισαγωγή στα υγειονομικά συστήματα στοιχείων αγοράς και συνθηκών ελεγχόμενου ανταγωνισμού ή την διεύρυνση του πεδίου δραστηριότητας ιδιωτικών σχηματισμών και μονάδων υγείας με την αύξηση των ιδιωτικών δαπανών υγείας.

Το συνδικαλιστικό κίνημα κατά την τελευταία διετία ενεργοποίησε και έκανε πράξη τις αποφάσεις των τελευταίων συνεδρίων της ΓΣΕΕ για τη συστηματική ανάπτυξη, σχεδιασμό και οργάνωση της συνδικαλιστικής εκπαίδευσης. Μετά από είκοσι και πλέον χρόνια, όπου παρατηρήθηκαν, κάτω από διαφορετικές συνθήκες, οι πρώτες προσπάθειες των συνδικάτων για συστηματική οργάνωση της συνδικαλιστικής εκπαίδευσης, βρισκόμαστε μπροστά σε μια νέα προσπάθεια της ΓΣΕΕ για τη δημιουργία και ανάπτυξη ενός Συστήματος Συνδικαλιστικής Εκπαίδευσης στη χώρα μας.

Η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση απειλεί σε διεθνές επίπεδο την πραγματική οικονομία (ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, εισόδημα, απασχόληση, κλπ.) και προκλήθηκε από την ανεξέλεγκτη και υψηλού επιπέδου χορήγηση δανείων και «τοξικών» τοποθετήσεων υψηλού κινδύνου, από μέρους των τραπεζών, προκειμένου να δημιουργήσουν προϋποθέσεις υψηλής, εντατικής και αδιαφανούς κερδοφορίας και κερδοσκοπίας.