Η διεθνής χρηματοπιστωτική κρίση απειλεί σε διεθνές επίπεδο την πραγματική οικονομία (ανάπτυξη, ανταγωνιστικότητα, εισόδημα, απασχόληση, κλπ.) και προκλήθηκε από την ανεξέλεγκτη και υψηλού επιπέδου χορήγηση δανείων και «τοξικών» τοποθετήσεων υψηλού κινδύνου, από μέρους των τραπεζών, προκειμένου να δημιουργήσουν προϋποθέσεις υψηλής, εντατικής και αδιαφανούς κερδοφορίας και κερδοσκοπίας.

Οι δυσμενείς διεθνείς οικονομικές εξελίξεις που χαρακτηρίζονται κυρίως από την αύξηση των τιμών του πετρελαίου, των πρώτων υλών και των τροφίμων, την χρηματοπιστωτική κρίση, την σημαντική αύξηση των τιμών και του πληθωρισμού καθώς και την μείωση της παραγωγικότητας και της βιομηχανικής παραγωγής, επηρέασαν αρνητικά τον ρυθμό μεγέθυνσης της ελληνικής οικονομίας κατά το 2007-2008, επιβεβαιώνοντας αφενός την πορεία επιβράδυνσης της που είχε ως σημείο εκκίνησης το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων και αφετέρου την πρόβλεψη (2004) του Ινστιτούτου Εργασίας ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ για την επιδείνωση της επιβράδυνσης της κατά το 2008.

Κατά την διετία 2005-2006 η ελληνική οικονομία διατηρεί τους ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ σε υψηλά επίπεδα, πλην όμως, η συνέχιση της οικονομικής μεγέθυνσης βασίζεται κυρίως στην ιδιωτική κατανάλωση και στην ανάπτυξη του οικοδομικού τομέα χάρη στην σημαντική επέκταση του δανεισμού των νοικοκυριών. Πράγματι, το χρέος επιχειρήσεων και νοικοκυριών στην Ελλάδα στο τέλος Απριλίου 2007, προσέγγισε τα 185, 046 δις.

Η μείωση του ρυθμού μεγέθυνσης του ΑΕΠ (3,5% αύξηση το 2005 έναντι 4,7% το 2003-2004) και της παραγωγικότητας της εργασίας στην Ελλάδα, παρά το γεγονός ότι σε διεθνή σύγκριση τα επίπεδά της εμφανίζουν θετικές επιδόσεις, εντούτοις συμβάλλουν στη μείωση της διαφοράς του ρυθμού μεγέθυνσης του ΑΕΠ μεταξύ της Ελλάδας και της Ε.Ε.-15 από 3 εκατοστιαίες μονάδες ετησίως σε 1,5 εκατοστιαία μονάδα.

Ο ρυθμός μεγέθυνσης του ΑΕΠ στην Ελλάδα υπερέχει του αντίστοιχου μέσου ρυθμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης των 15 κρατών-μελών ακόμη και κατά το τρέχον έτος. Η επιβράδυνση του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, η οποία πραγματοποιήθηκε από το 1974 μέχρι τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1980, έχει οδηγήσει τον ρυθμό μεγέθυνσης του προϊόντος σε μακροχρόνια σταθερότητα στο επίπεδο του 2% ετησίως.