H αναγκαιότητα και η σημασία της επαγγελματικής κατάρτισης, της δια βίου εκπαίδευσης και της συνεχούς επιμόρφωσης δεν τίθεται πλέον σε αμφισβήτηση από κανέναν.

Στην Ελλάδα η κατάρτιση ενηλίκων παρουσιάζει σημαντική αύξηση τις δυο πρόσφατες δεκαετίες, με εντυπωσιακή ανάπτυξη της ζήτησης και προσφοράς την δεκαετία του 90.

Η ένταση εισόδου και χρήσης νέων τεχνολογιών, η αύξηση της ανεργίας σε συνδυασμό με την ανάγκη γνώσης της παραγωγικής διαδικασίας και των αλλαγών που συντελούνται, σε ένα περιβάλλον όξυνσης του ανταγωνισμού στην παγκόσμια οικονομία, η διεύρυνση των χρηματοδοτήσεων από εθνικές και κοινοτικές πηγές, για την εκπαίδευση ενηλίκων, αποτελούν τους κυριότερους λόγους ανάπτυξης του τομέα της επαγγελματικής κατάρτισης.

Τα Ελληνικά συνδικάτα, φορείς ενεργοί, που συμμετέχουν υπεύθυνα στο οικονομικό και κοινωνικό γίγνεσθαι, δεν μπορούσαν να αγνοήσουν το σημαντικό αυτό πεδίο παρέμβασης που αφορά στην ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού. Πολύ περισσότερο μάλιστα όταν κατά την διάρκεια του Α’ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης (Κ.Π.Σ), δημιουργήθηκε ένα σύνολο δραστηριοτήτων, για άνεργους και εργαζόμενους, με σχεδόν απόλυτη απουσία κεντρικού σχεδιασμού και συντονισμού, με έλλειψη ουσιαστικής συμμετοχής των εργαζομένων, παρά τις αντίθετες διακηρύξεις, με μια πανσπερμία φορέων παροχής υπηρεσιών κατάρτισης οι οποίοι καθόριζαν την ζήτηση, άσχετα με τις πραγματικές ανάγκες, με ανύπαρκτες δομές, με έλλειψη αποτελεσματικού θεσμικού πλαισίου και με αμφισβητούμενη, επιεικώς, ποιότητα προγραμμάτων.

Σε αυτές τις συνθήκες και με διαδικασίες γόνιμου προβληματισμού, στο εσωτερικό των Συνδικάτων, η ΓΣΕΕ και το Ινστιτούτο Εργασίας ιδρύουν το ΚΕΚ/ΙΝΕ-ΓΣΕΕ.

Η δημιουργία του Κέντρου Επαγγελματικής Κατάρτισης (ΚΕΚ - ΙΝΕ) το Δεκέμβριο του 1995, δίνει την Δυνατότητα παρέμβασης των Συνδικάτων σε εθνικό, περιφερειακό και τοπικό επίπεδο, με αυξημένες προϋποθέσεις συνολικού σχεδιασμού μακροπρόθεσμης διάρκειας, με βελτιωμένους όρους οργάνωσης, συντονισμού και παρακολούθησης των ενεργειών, διατηρώντας ταυτόχρονα τις αναγκαίες ισορροπίες, στο οριακό θέμα της αυτοδυναμίας στη δράση των περιφερειακών και κλαδικών δομών μας.

Το Κέντρο Επαγγελαμτικής Κατάρτισης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ  δεν αποτελεί ένα ακόμα μέσο απλής παρέμβασης στην αγορά εργασίας. Είναι φορέας υλοποίησης στρατηγικών επιλογών της ΓΣΕΕ και του ΙΝΕ στην αναβάθμιση του ανθρώπινου παράγοντα, δια μέσου της Κατάρτισης.

Ως εκ τούτου το περιεχόμενο αυτής της παρέμβασης προσδιορίζεται από ιδιαιτερότητες που αφορούν τις πληθυσμιακές ομάδες που προσεγγίζει, στον τρόπο και τη μέθοδο προσέγγισης, στις συνεργασίες που διαμορφώνονται, ειδικά στο τοπικό επίπεδο, στην επιλογή των θεματικών πεδίων και στον τρόπο κάλυψης των αναγκών.

Στα πλαίσια αυτά η στρατηγική επιδίωξη του ΚΕΚ ΙΝΕ/ΓΣΕΕ είναι:

• Η δομημένη παρέμβαση στις διαδικασίες ανάπτυξης του ανθρώπινου δυναμικού
• Η ουσιαστική αναγνώριση των συνδικάτων, ως βασικού συντελεστή - ισότιμου μέτοχου, για την διαμόρφωση πολιτικών επαγγελματικής κατάρτισης.
•  Η απαίτηση για ίσες ευκαιρίες πρόσβασης στην επαγγελματική κατάρτιση όλων των εργαζομένων και ανέργων και ειδικότερα των ευπαθέστερων πληθυσμιακών ομάδων
• Η δυναμική ένταξη της επαγγελματικής κατάρτισης, εξ αιτίας της συνεχώς αυξανόμενης σημασίας της, στην διαπραγμάτευση και τις συνδικαλιστικές σχέσεις. 

Οι στόχοι του ΚΕΚ ΙΝΕ/ΓΣΕΕ είναι:

• Η υλοποίηση των προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης συντονισμένα με ενιαία αντίληψη στο σύνολο των περιφερειακών και κλαδικών δομών του Ινστιτούτου
• Η ανάπτυξη κοινού φιλοσοφικού υπόβαθρού και κατάλληλων μεθοδολογικών εργαλείων στην κατάρτιση ενηλίκων
• Η αποτελεσματικότερη σύνδεση των προγραμμάτων κατάρτισης με τις πραγματικές ανάγκες της αγοράς εργασίας
• Η επαφή του συνδικαλιστικού κινήματος στην πράξη με τον κόσμο των ανέργων και η ενημέρωση για τα δικαιώματά τους, ως άνεργοι και ως μελλοντικοί εργαζόμενοι.

Το κέντρο Επαγγελματικής Κατάρτισης του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ, έχει πανελλαδική δομή και ακολουθεί την αντίστοιχη δομή του ΙΝΕ.Η οργάνωσή του εκτός από την κεντρική, έχει περιφερειακή, με βάση τις 13 διοικητικές περιφέρειες.

Περιφερειακή δομή:

Κεντρικό παράρτημα (ΑΘΗΝΑ), Θεσσαλονίκη ,Δυτική Μακεδονία ( ΚΟΖΑΝΗ), Κεντρική Μακεδονία (ΒΕΡΟΙΑ), Αν. Μακεδονία-Θράκη ( ΞΑΝΘΗ ), Ήπειρος (ΠΡΕΒΕΖΑ), Θεσσαλία (ΛΑΡΙΣΑ ), Στερεά Ελλάδα και Εύβοια (ΛΑΜΙΑ), Β Α. Αιγαίο (ΧΙΟΣ ) ,Νότιο Αιγαίο (ΡΟΔΟΣ), Δυτική Ελλάδα (ΠΑΤΡΑ), Πελοπόννησος (ΤΡΙΠΟΛΗ ), Κυκλάδες ( ΣΥΡΟΣ ), Κρήτη (ΗΡΑΚΛΕΙΟ ), Πειραιάς και  Ελευσίνα.