Είναι κοινός τόπος πλέον ότι τα περιβαλλοντικά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί από τη μη βιώσιμη διαχείριση των πόρων είναι πολύ μεγάλα. Η αβεβαιότητα των κλιματικών αλλαγών και η σύγχρονη αναγκαιότητα για περιβαλλοντική προστασία οδηγεί στον επαναπροσδιορισμό και επανασχεδιασμό των οικονομικών δραστηριοτήτων, εισάγοντας σε κάθε σύστημα αναφοράς τον παράγοντα της περιβαλλοντικής διαχείρισης. Η υιοθέτηση ενός παραγωγικού συστήματος με κριτήρια μακροχρόνιας βιωσιμότητας των πόρων θεωρείται ως εργαλείο αντιμετώπισης τόσο της τρέχουσας οικονομικής κρίσης. όσο και της περιβαλλοντικής.
Έτσι, η διαχείριση των πόρων που συνδέεται με την ισορροπία του περιβάλλοντος επαναπροσδιορίζεται στη βάση της βιωσιμότητά τους. Στο πλαίσιο αυτό αναγκαία προϋπόθεση είναι η ανάπτυξη παραγωγικών δομών, αλλά και υποδομών της οικονομίας που να ευνοούν την βιωσιμότητα του συστήματος συνολικά. Αυτό προϋποθέτει ότι η εκμετάλλευση των φυσικών πόρων γίνεται με μικρότερο ρυθμό από αυτόν με τον οποίον ανανεώνονται. Διαφορετικά, θα εμφανιστεί το φαινόμενο της περιβαλλοντικής υποβάθμισης, η οποία αν δεν αντιμετωπισθεί έγκαιρα, δεν θα μπορέσει να υποστηρίξει την ανθρώπινη ζωή (π.χ. κλιματική αλλαγή) μακροπρόθεσμα, και πιθανά να οδηγήσει τον πλανήτη μας σε οικολογική κρίση. Προτείνεται επομένως η υιοθέτηση της πράσινης ανάπτυξης (green growth), στον βαθμό που την αφορά, ως αντίδοτο της διττής, οικονομικής και περιβαλλοντικής, κρίσης.
Με τον όρο πράσινη ανάπτυξη δεν εννοείται μόνο μια φιλοπεριβαλλοντική πολιτική ή μια ανάπτυξη που σέβεται το περιβάλλον. Αναφερόμαστε στην ανασυγκρότηση της παραγωγικής βάσης μιας χώρας δημιουργώντας νέο πλούτο με μοχλό ανάπτυξης το περιβάλλον σε σχέση με τους διαθέσιμους πόρους και τη μεταφορά τεχνογνωσίας. Συνεπώς, τεχνολογική εξέλιξη, καινοτομία και πράσινη ανάπτυξη μπορεί και πρέπει να συμβαδίζουν.
Υπό την έννοια αυτή, η προώθηση και στήριξη της πράσινης ανάπτυξης ισχυροποιεί την ανταγωνιστική θέση μιας χώρας, προστατεύοντας συγχρόνως το περιβάλλον της. Ουσιαστικά, η πράσινη ανάπτυξη χαρακτηρίζεται από ένα συγκεκριμένο τρόπο άσκησης των οικονομικών δραστηριοτήτων από τον πρωτογενή τομέα μέχρι τη βιομηχανία και τις υπηρεσίες, στον πυρήνα του οποίου είναι ο περιορισμός των περιβαλλοντικών επιπτώσεων, και η αξιοποίηση / διαχείριση των φυσικών πόρων κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξασφαλίζεται η βιώσιμη ανάπτυξη.
Δηλαδή, το παραγωγικό σύστημα όχι μόνο δίνει έμφαση στη χρήση της «έξυπνης» περιβαλλοντικής τεχνολογίας (περιβαλλοντικός παράγοντας), αλλά ενισχύει τη μεγέθυνση, όχι μεγιστοποιώντας τις εκροές αλλά ελαχιστοποιώντας τις εισροές για τη δεδομένη παραγωγή (οικονομικός παράγοντας). Αυτό σημαίνει όμως ότι στη συμπεριφορά του ανταγωνισμού θα πρέπει να ενσωματωθεί η περιβαλλοντική βιωσιμότητα ως μεταβλητή, η οποία θα αφορά σε ίσους όρους όλα τα οικονομικά συστήματα και από την άποψη αυτή θα είναι παγκόσμια και για λόγους οικονομικούς, πέρα, βέβαια, από τους φυσικούς.
Παρατηρείται, ότι με ιδιαίτερα αυξημένο ενδιαφέρον, διεθνείς οργανισμοί, ενώσεις κρατών, αλλά και μεμονωμένες κυβερνήσεις επανασχεδιάζουν τις πολιτικές περιβαλλοντικής διαχείρισης των πόρων. Για παράδειγμα, σε επίπεδο ΕΕ για την υλοποίηση των στόχων του ενεργειακού και κλιματικού πακέτου που ανακοινώθηκε το 2008 (γνωστότερου ως 20-20-20 το 2020), εκτός των άλλων, συμπεριλαμβάνονται στοχευόμενες δράσεις σε σχέση με την περιβαλλοντική διαχείριση των πόρων και την πράσινη ανάπτυξη.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ
1 ΕΙΣΑΓΩΓΉ
1.1 ΓΕΝΙΚΌ ΠΛΑΊΣΙΟ
1.2 ΟΡΙΟΘΈΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΆΣΙΝΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΊΑΣ
1.3 ΣΤΌΧΟΙ ΤΗΣ ΜΕΛΈΤΗΣ
1.4 ΠΡΆΣΙΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΊΑ ΚΑΙ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗ
1.5 ΔΙΆΡΘΡΩΣΗ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΉΣ ΈΚΘΕΣΗΣ
2 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΚΉ ΕΠΙΣΚΌΠΗΣΗ
2.1 ΕΠΙΠΤΏΣΕΙΣ ΤΗΣ ΠΡΆΣΙΝΗΣ ΑΝΆΠΤΥΞΗΣ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΊΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗ: ΔΙΕΘΝΉΣ ΕΜΠΕΙΡΊΑ
2.2 ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ
3 Η ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΕΞΈΛΙΞΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΠΟΛΕΜΙΚΟΎ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΟΎ ΜΑΣ ΜΟΝΤΈΛΟΥ: ΔΙΔΆΓΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΈΣ
3.1 ΕΙΣΑΓΩΓΉ
3.2 Ο ΑΓΡΟΤΙΚΌΣ ΤΟΜΈΑΣ
3.2.1 Εισαγωγή
3.2.2 Η Ελληνική γεωργία σε αριθμούς.
3.2.3 Τα διαρθρωτικά προβλήματα της Ελληνικής αγροτικής παραγωγής.
3.2.4 Οι πολιτικές που εφαρμόστηκαν στον αγροτικό τομέα
3.2.5 Οι προοπτικές της Ελληνικής γεωργίας
3.3 ΜΕΤΑΠΟΊΗΣΗ – ΒΙΟΜΗΧΑΝΊΑ
3.3.1 Εισαγωγή
3.3.2 Η Ελληνική βιομηχανία σε αριθμούς
3.3.3 Τα διαρθρωτικά προβλήματα της Ελληνικής βιομηχανίας
3.3.4 Οι πολιτικές
3.3.5 Οι προοπτικές της Ελληνικής μεταποίησης
3.4 ΕΝΈΡΓΕΙΑ
3.4.1 Εισαγωγή
3.4.2 Το Ελληνικό ενεργειακό σύστημα
3.4.3 Διαρθρωτικά προβλήματα του ενεργειακού τομέα
3.4.4 Δυνατότητες υπέρβασης
3.5 ΚΑΤΑΣΚΕΥΈΣ
3.5.1 Εισαγωγή
3.5.2 Ο κατασκευαστικός κλάδος σε αριθμούς
3.5.3 Τα διαρθρωτικά προβλήματα του κλάδου των κατασκευών
3.5.4 Πολιτικές
3.5.5 Προοπτικές
3.6 ΤΟΥΡΙΣΜΌΣ
3.6.1 Εισαγωγή
3.6.2 Ο τουρισμός σε αριθμούς
3.6.3 Διαρθρωτικά προβλήματα του τουρισμού
3.6.4 Πολιτικές
3.6.5 Σημερινή κατάσταση και προοπτικές
4 ΧΤΊΖΟΝΤΑΣ ΈΝΑ ΠΡΆΣΙΝΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΌ ΜΟΝΤΈΛΟ ΣΤΗΝ ΕΛΛΆΔΑ ΤΗΝ ΕΠΌΜΕΝΗ ΔΕΚΑΕΤΊΑ: ΒΑΣΙΚΟΊ ΆΞΟΝΕΣ
4.1 ΓΕΝΙΚΆ
4.2 ΤΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΌ ΚΑΙ ΚΛΙΜΑΤΙΚΌ ΠΑΚΈΤΟ ΤΗΣ ΕΕΝ
4.3 ΑΝΑΝΕΏΣΙΜΕΣ ΠΗΓΈΣ ΕΝΈΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΗΛΕΚΤΡΟΠΑΡΑΓΩΓΉ
4.3.1 Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας
4.3.2 Ανάλυση επενδύσεων
4.4 ΑΝΑΝΕΏΣΙΜΕΣ ΠΗΓΈΣ ΕΝΈΡΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΕΞΟΙΚΟΝΌΜΗΣΗ ΕΝΈΡΓΕΙΑΣ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΉ ΚΑΤΑΝΆΛΩΣΗ
4.4.1 Σχέδιο Δράσης Ενεργειακής Αποδοτικότητας
4.4.2 Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας στην τελική κατανάλωση: ανάλυση επενδύσεων
4.4.3 Εξοικονόμηση Ενέργειας: ανάλυση επενδύσεων
4.4.4 Εκτίμηση μη υλοποίησης επενδύσεων σε σχέση με ένα σενάριο αναφοράς
4.5 ΠΡΌΛΗΨΗ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΉΣ ΡΎΠΑΝΣΗΣ
4.5.1 Επισκόπηση θεσμικού πλαισίου
4.5.2 Ανάλυση επενδύσεων
4.6 ΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗ ΣΤΕΡΕΏΝ ΑΠΟΒΛΉΤΩΝ
4.6.1 Επισκόπηση θεσμικού πλαισίου
4.6.2 Εκτίμηση και ανάλυση επενδύσεων
4.7 ΑΝΆΠΤΥΞΗ ΦΙΛΙΚΏΝ ΠΡΟΣ ΤΟ ΠΕΡΙΒΆΛΛΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΈΝΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΏΝ
4.7.1 Γενικά
4.7.2 Ανάπτυξη των σιδηροδρομικών μεταφορών
4.7.3 Ενίσχυση αστικών συγκοινωνιών
4.8 ΒΙΏΣΙΜΟΣ / ΥΠΕΎΘΥΝΟΣ ΤΟΥΡΙΣΜΌΣ
4.8.1 Γενικά
4.8.2 Επενδύσεις στον τομέα του τουρισμού στην Ελλάδα
4.8.3 Ανάπτυξη του υπεύθυνου τουρισμού στην Ελλάδα
4.9 ΔΙΑΧΕΊΡΙΣΗ ΥΔΑΤΙΚΏΝ ΠΌΡΩΝ
4.9.1 Υφιστάμενη κατάσταση
4.9.2 Δράσεις για την αποτελεσματική διαχείριση των υδατικών πόρων στην Ελλάδα την επόμενη δεκαετία
4.10 ΒΙΟΛΟΓΙΚΉ ΓΕΩΡΓΊΑ
4.10.1 Υφιστάμενη κατάσταση και προοπτικές της βιολογικής γεωργίας στην Ελλάδα
4.10.2 Επιπτώσεις στην απασχόληση
4.11 ΣΥΝΟΛΙΚΌ ΔΙΆΝΥΣΜΑ ΕΠΕΝΔΎΣΕΩΝ
4.12 ΑΝΑΛΎΣΕΙΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΊΑΣ
5 ΟΙ ΕΠΙΠΤΏΣΕΙΣ ΤΩΝ «ΠΡΆΣΙΝΩΝ ΕΠΕΝΔΎΣΕΩΝ» ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΉ ΟΙΚΟΝΟΜΊΑ
5.1 ΕΙΣΑΓΩΓΉ
5.2 ΤΟ ΑΝΑΛΥΤΙΚΌ ΠΛΑΊΣΙΟ ΤΗΣ ΑΝΆΛΥΣΗΣ ΕΙΣΡΟΏΝ ΕΚΡΟΏΝ
5.3 ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΊΑ
5.4 ΠΗΓΈΣ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΊΑ
5.5 Η ΚΛΑΔΙΚΉ ΚΑΤΑΝΟΜΉ ΤΩΝ «ΠΡΆΣΙΝΩΝ ΕΠΕΝΔΎΣΕΩΝ»
5.6 ΟΙ ΕΠΙΠΤΏΣΕΙΣ ΣΤΟ ΠΡΟΪΌΝ
5.6.1 Φάση Α: οι επιπτώσεις στο προϊόν
5.6.2 Φάση Β: οι επιπτώσεις στο προϊόν
5.6.3 Φάση Γ: οι επιπτώσεις στο προϊόν
5.6.4 Βασικό Σενάριο: οι επιπτώσεις στο προϊόν
5.7 ΟΙ ΕΠΙΠΤΏΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗ
5.7.1 Επιπτώσεις στην απασχόληση – Φάση Α
5.7.2 Επιπτώσεις στην απασχόληση – Φάση Β
5.7.3 Επιπτώσεις στην απασχόληση – Φάση Γ
5.7.4 Επιπτώσεις στην απασχόληση – Βασικό Σενάριο
5.8 ΕΠΙΠΤΏΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗ ΑΝΆ ΕΠΆΓΓΕΛΜΑ
5.8.1 Επιπτώσεις στην απασχόληση ανά επάγγελμα – Φάση Α
5.8.2 Επιπτώσεις στην απασχόληση ανά επάγγελμα – Φάση Β
5.8.3 Επιπτώσεις στην απασχόληση ανά επάγγελμα – Φάση Γ
5.8.4 Επιπτώσεις στην απασχόληση ανά επάγγελμα – Βασικό Σενάριο
5.9 ΑΠΟΤΕΛΈΣΜΑΤΑ ΑΝΆ ΤΎΠΟ ΕΠΈΝΔΥΣΗΣ
5.10 ΑΝΆΛΥΣΗ ΕΥΑΙΣΘΗΣΊΑΣ
5.11 ΒΙΟΛΟΓΙΚΉ ΓΕΩΡΓΊΑ
5.12 ΣΥΜΠΕΡΆΣΜΑΤΑ
6 Η ΠΡΟΣΈΓΓΙΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΑΡΤΉΣΕΩΝ ΠΑΡΑΓΩΓΉΣ COBB–DOUGLAS
6.1 ΑΝΑΛΥΤΙΚΌ ΠΛΑΊΣΙΟ
6.2 ΤΟ ΥΠΌΔΕΙΓΜΑ COBB-DOUGLAS
6.3 Η ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΊΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΟΎ ΤΗΣ ΕΠΙΠΛΈΟΝ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗΣ
6.4 ΥΠΟΛΟΓΙΣΜΌΣ ΤΗΣ ΕΠΙΠΛΈΟΝ ΑΠΑΣΧΌΛΗΣΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΟΡΡΟΠΊΑ
6.5 ΕΞΕΙΔΊΚΕΥΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΔΕΊΓΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΕΜΠΕΙΡΙΚΉ ΕΚΤΊΜΗΣΗ
6.6 ΠΗΓΈΣ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΊΑ
6.7 ΕΜΠΕΙΡΙΚΉ ΑΝΆΛΥΣΗ
6.8 ΑΠΟΤΕΛΈΣΜΑΤΑ
6.9 ΣΥΜΠΈΡΑΣΜΑ
7 ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΊΑ
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ 4
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ 5
ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ 6