Στην παρούσα μελέτη εξετάζεται ο τρόπος καθορισμού των αποδοχών των εργαζομένων σε συνθήκες οικονομικής ύφεσης και κρίσης, και περιλαμβάνει δύο μέρη. Στο πρώτο μέρος, με συγγραφέα τον Αποστόλη Καψάλη, διερευνάται το περιεχόμενο των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων κατά την περίοδο των ετών 2010-2011. Στο πλαίσιο αυτό αναλύεται το περιεχόμενο των αλλαγών που συντελούνται με τους μνημονιακούς νόμους απορρύθμισης του συστήματος των συλλογικών διαπραγματεύσεων, των συλλογικών συμβάσεων και του τρόπου επίλυσης των συλλογικών διαφορών αναφορικά με τους θεσμούς μεσολάβησης, διαιτησίας και την εν γένει λειτουργία του ΟΜΕΔ. Επίσης, αναλύεται το περιεχόμενο του συνόλου των συλλογικών συμβάσεων που υπογράφονται κατά την εν λόγω περίοδο σε εθνικό γενικό, κλαδικό, επιχειρησιακό και ομοιοεπαγγελματικό επίπεδο, καθώς και των διαιτητικών αποφάσεων σχετικά με το ζήτημα των αποδοχών. Τα συμπεράσματα που αντλούνται είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικά για την πορεία των μισθών όπως αυτοί διαμορφώνονται υπό το νέο θεσμικό πλαίσιο με τις καθοριστικής σημασίας αλλαγές που το συνοδεύουν. Στο δεύτερο μέρος, με συγγραφέα τον Χρήστο Τριανταφύλλου, αναλύεται η εξέλιξη των κατώτατων μισθών σε εθνικό γενικό και κλαδικό επίπεδο. Στο πλαίσιο αυτό περιλαμβάνεται η διαχρονική εξέλιξη των εθνικών κατώτατων μισθών στην Ελλάδα σε σύγκριση με τις αντίστοιχες εξελίξεις στον ευρωπαϊκό χώρο. Επίσης, αναλύεται η εξέλιξη των κατώτατων μισθών σε πέντε κλάδους της οικονομίας (τράπεζες, εμπόριο, μεταλλοβιομηχανία, τσιμεντοβιομηχανία, ξενοδοχεία) που έχουν επιλεγεί ως απόρροια των κλαδικών συμβάσεων οι οποίες έχουν υπογραφεί κατά την περίοδο 2000-2011. Στο ίδιο μέρος αντλούνται χρήσιμα συμπεράσματα που προκύπτουν από τις συγκρίσεις μεταξύ του γενικού κατώτατου και των κατώτατων κλαδικών μισθών. Τέλος, τα παραρτήματα για τις συλλογικές συμβάσεις αποτελούν ένα ιδιαίτερα χρήσιμο και αποκαλυπτικό υλικό για την πορεία των εξελίξεων στο επίπεδο των μισθών.