Η κοινωνική και οικονομική κρίση στην Ελλάδα άλλαξε σημαντικά την αγορά εργασίας, τις συνθήκες εργασίας, τις αμοιβές, αλλά και επηρέασε με καταλυτικό τρόπο τον τομέα της παραγωγής, της κατανάλωσης και της εργασίας. Η φοιτητική εργασία δεν είναι ένα φαινόμενο της εποχής μας, ούτε συνδέεται, τελικά, αποκλειστικά με την οικονομική κρίση. Ο φοιτητικός πληθυσμός αποτελεί ένα εργατικό δυναμικό ευκαιρίας και καλύπτει θέσεις εργασίας, παράνομα ή μη, κυρίως σε συγκεκριμένους τομείς της οικονομίας. Οι απαντήσεις των φοιτητριών και των φοιτητών στις συνεντεύξεις δημιουργούν ένα προφίλ του εργαζόμενου φοιτητή/τριας. Χωρίς να εμφανίζονται διαφοροποιήσεις ως προς το φύλο, το οικογενειακό εισόδημα, αλλά και σε σχέση με άλλα δημογραφικά χαρακτηριστικά, φαίνεται ότι η εργασία τις περισσότερες φορές είναι μια φυσική ανάγκη, η οποία ‒αν και δεν εκπορεύεται στο μεγαλύτερο ποσοστό από λόγους βιοποριστικούς‒ εκπορεύεται κυρίως από την ανάγκη απεξάρτησης από την οικογένεια, την απόκτηση οικονομικής ανεξαρτησίας και την κοινωνικοποίηση των νέων μέσω της εργασίας. Πρόθυμοι εργοδότες εκμεταλλεύονται τη νεότητα αυτών των φοιτητών και των φοιτητριών, τα προσόντα τους, τις δεξιότητές τους και τις γνώσεις τους και τους προσφέρουν αυτό που ζητούν, αλλά με όρους. Όρους κρυφούς ή φανερούς, που κατ’ αρχήν εξυπηρετούν τους ίδιους, κυρίως προς την κατεύθυνση της μείωσης του κόστους της επιχείρησης και δευτερευόντως και προς τους εργαζόμενους φοιτητές και φοιτήτριες. Πρόκειται για μια ιδιότυπη «συμφωνία» όπου, φυσικά, κυριαρχεί το συμφέρον του εργοδότη.