Η μελέτη επιχειρεί να διατυπώσει ένα πλαίσιο προτάσεων ολιστικού χαρακτήρα με έμφαση στην ενίσχυση της υφιστάμενης παραγωγικής δομής της Κρήτης με ποιοτικά χαρακτηριστικά και στον διαρθρωτικό αναπροσανατολισμό της οικονομίας της, ώστε να καταστεί ανθεκτικότερη σε κρίσεις εξωγενούς προέλευσης. Βασικές παράμετροι για την επίτευξη του στόχου είναι η ποιότητα της εργασίας, η σταθερότητα του εισοδήματος, η αξιοποίηση του ανθρώπινου κεφαλαίου και ο περιορισμός της κοινωνικής επισφάλειας. Η Κρήτη διαθέτει ισχυρή ικανότητα παραγωγής, οικονομικής δραστηριότητας και απασχόλησης, αλλά το υφιστάμενο αναπτυξιακό πρότυπο παρουσιάζει περιορισμένη δυνατότητα διαρθρωτικής αναβάθμισης και σύγκλισης, καθώς παραμένει προσανατολισμένο σε κλάδους χαμηλότερης παραγωγικότητας και υψηλής ευαισθησίας σε εξωγενείς διαταραχές. Η βασική πρόκληση δεν έγκειται στην περαιτέρω μεγέθυνση της ζήτησης αλλά στη μετατροπή των υφιστάμενων συγκριτικών πλεονεκτημάτων, ιδίως στον τουρισμό και στο αγροτροφικό σύστημα, σε βαθύτερες αλυσίδες αξίας, με την ενίσχυση της μεταποίησης, των δραστηριοτήτων έντασης γνώσης και της ποιότητας της απασχόλησης, ώστε η οικονομία να καταστεί πιο ανθεκτική, παραγωγική και ικανή να στηρίξει βιώσιμη μακροχρόνια ανάπτυξη.