Το σύστημα των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας έχει υποστεί σοβαρότατες αλλοιώσεις από το 2010 και εντεύθεν με αφορμή την οικονομική κρίση και τα μνημόνια. Οι εξελίξεις αυτές συντελούν στην αποδιάρθρωση του σχετικού θεσμικού πλαισίου και στην αποκέντρωση των συλλογικών διαπραγματεύσεων με όρους που διαβρώνουν την έννοια του κατώτατου μισθού στα διαφορετικά επίπεδα διαπραγμάτευσης. Στη μελέτη αυτή αναδεικνύεται, μέσα από την καταγραφή και την επεξεργασία των διαφορετικών επιπέδων συλλογικών συμβάσεων και του περιεχομένου τους, η εντυπωσιακή εξέλιξη της αποκέντρωσης των συλλογικών συμβάσεων με επίκεντρο την επιχείρηση και η συντελούμενη μείωση των αποδοχών ως αποτέλεσμα της απόκλισης του περιεχομένου των ειδικότερων συλλογικών συμβάσεων έναντι του αντίστοιχου των κλαδικών συμβάσεων.